Image

Rowen Bats

Het meest aangrijpende moment in mijn leven is de vliegtuigramp met de MH17. Op 17 juli 2014 kwam mijn plaatsgenoot Rowen Bats -samen met zijn moeder en haar vriend- hierbij om het leven. Ik moest iets doen voor mijn plaatsgenoot en maakte een pagina aan op facebook. Mensen konden hier hun steun betuigen. Hiermee had ik in ieder geval iets voor de familie en vrienden van Rowen kunnen doen, zo was mijn gedachte.

Er kwam een stille tocht. Er werd mij gevraagd of ik voor Rowen een nummer schrijven kon en deze zou willen zingen aan het eind van die avond. Hoewel de tijd kort was om een nummer te schrijven, wilde ik dit uiteraard voor Rowen doen. Ik moest me verdiepen in wie hij was om het nummer toch wat persoonlijker maken. Vlak voor de herdenking was het nummer klaar. Ik kende de tekst nog niet helemaal uit mijn hoofd, dus beloot ik de tekst voor de zekerheid in de hand te houden. Immers je tekst vergeten tijdens het zingen is iets dat niet kan, zeker niet op dat moment.

Het was een mooie herdenking met meer dan 1000 mensen. Ik sprak velen nadien waardoor ik nog dichterbij Rowen kwam. Het hele gebeuren raakte me meer dan ik dacht. De vehalen, de nabestaanden die naar je toekomen en je omhelzen, je bedanken. Het is niet te beschrijven wat dat met je doet. Ik ben heel dankbaar dat ik mijn bijdrage heb kunnen leveren aan deze moeilijke dag waabij jong en oud aanwezig waren.

Een kind te moeten verliezen is het ergste wat iemand overkomen kan. Een jongen die aan het begin van zijn leven stond, een toekomst had. Een jongen die zich zo verheugde op deze vakantie naar Bali en plannen had voor het volgende jaar. Ineens is alles voorbij. Ineens is hij er niet meer.

Toen ik bewegende beelden van Rowen zag was dat behoorlijk confronterend. Mijn hart deed letterlijk pijn, maar het was ook mooi dat deze beelden er waren. Mijn emotie van de afgelopen dagen kwam los. Ik pakte pen en papier en begon weer te schrijven. Dat resulteerde in het nummer 'We missen jou.'

Ik voelde Rowen diep in mijn hart en er volgde een zware tijd. Ik schreef het verdriet in nog een paar nummers van me af en zorgde dat er een monument voor deze jongen kwam. Zijn uitvaart was zwaar en ik kon bijna geen woord uitspreken, maar het nummer 'We missen jou' kon ik gelukkig wel zingen.

Ik ben zijn familie gaan leren kennen als lieve, hartelijke mensen en leef elke dag met hen mee. Dankbaar ben ik dat zij mij de kans en het vertrouwen gaven, het een en ander voor hen en voor hun Rowen te mogen doen. Rowen mag en zal nooit vergeten worden. Elke dag branden er kaarsjes voor Rowen, de jongen die voor altijd diep in mijn hart zit!

Herdenkingspagina facebook Rowen:
Image

'Als we het niet meer weten in zware tijd, alleen de pijn voelen en het gemis. Denken we aan Rowen zijn vrolijkheid, dat van hem altijd bij ons is.

Door aan hem te blijven denken, hem in gedachten voor ons te zien staan. Zal hij ons de kracht blijven schenken, om toch verder te kunnen gaan.'


Image

'Van vele mensen hou ik, en er kwam nog iemand bij. Iemand die ik niet kende, die iemand dat ben jij.

In mijn hart en mijn gedachten, weet ik nu wie jij bent. En voelt het alsof ik jou toch ook echt heb gekend.

Dit is zo bijzonder, houden van is het mooiste dat er is. Ik hou van jou als van velen, ook jij bent het die ik zo mis.'


Image

'Laat me vandaag maar even gaan, Denkend met een lach en een traan. laat me vandaag op hem drinken, weer even zijn naam laten klinken.

Laat me alleen tijdens dit moment, Het is een gevoel dat nooit went. laat mij even aan hem denken, Ik kan hem alleen nog woorden schenken.

Geef mij de stilte die ik nu vraag, zijn veertiende gebeoortedag is het vandaag. Het zou vandaag feest moeten zijn, denk aan hem en voel verdriet en pijn.

Van harte jongen waarvan ik hou. Waar je ook bent proost ik op jou. Een stil moment is mijn geschenk, weer te laten weten dat ik aan je denk.

Lyrics 'We missen jou.'


We missen jou. (Album demo take 2.)
Tekst: Pascal Nobel. Muziek: Randy Goodrum.


Elke dag en ieder moment. Mis ik je meer, nu jij hier niet bent. Je laten gaan dat deed me veel verdriet. `T is stil zonder jou. Jou missen kan ik niet, jou missen wil ik niet.

Ik voel me leeg. Het doet me pijn. Ik ben iets kwijt, iets diep in mij. Soms voel ik jou heel dicht bij me staan. Je veegt mijn tranen weg en raakt me even aan. Maar je moet weer gaan. Je moet weer gaan.

Ooit zal ik jou weer zien, zullen wij samen zijn. Zonder de pijn, zonder verdriet. Nee geen dag is meer hetzelfde, tijd lijkt stil te staan. Oh, waarom. Waarom moest jij zo vroeg gaan.

Je was een maat, voor velen een vriend. Je was het best, wat iemand verdiend. En in mijn droom, raak ik de hemel aan. En ik zie jou, weer even voor me staan. Weer even voor me staan.

Ik weet dat jij daar aan ons denkt. Dankbaar ben ik, dat ik jou heb gekend. Maar het gemis is groot, denk steeds aan jou. Oh, ik wil je laten weten dat ik van je hou.

We missen jou... we missen jou... we missen jou... we missen jou...

Lyrics 'Rowen.'


Rowen. (Demo take 1. binnenkort)
Tekst: Pascal Nobel. Muziek: Bobby Russell.


In gedachten hoor ik steeds zijn stem. Door een foto ben ik dichter bij hem. Waarom moest hij gaan? Zo onschuldig, nog zo jong. Mijn hart dat even oversprong. Ik voelde een traan.

Vele mensen kenden hem niet. Maar voelden toch het verdriet en zij bleven staan. Een schok van wat er was gebeurd. Ineens een land dat samen treurt. Een zwarte dag.

Zomaar uit het leven en zomaar uit de tijd. Waarom? Wat heeft hij gedaan? Ik zoek een reden en een antwoord. Hoop dat iemand mijn gebed hoort. En kijk omhoog.

Zijn toekomst is verleden tijd. Een boze droom wordt werkelijkheid. Het doet me pijn. We branden kaarsen, leggen bloemen. Het is gelijk wat we voelen. We leven mee.

*Herinneringen blijven, zij blijven bestaan. `T is niet te beschrijven. We moesten jou laten gaan.

Even zijn we allen stil. Voelt alles koud en alles kil. We voelen ons klein. Een vakantie die je zo graag wou. Niet wetend wat er komen zou. `T mocht niet zo zijn.

Wij lopen hier, herdenken jou met mensen waarvan je houdt. We zijn allen een! Wij zullen jou nooit meer vergeten en willen jou dit laten weten. Je zit in ons hart.

*Herinneringen blijven, zij blijven bestaan. `T is niet te beschrijven. We moesten jou laten gaan.

Daarboven is het altijd vree. Engelen brachten jou daar heen. Het moest zo zijn. Wij weten dat jij ons hier ziet. Met pijn en met veel verdriet. We denken aan jou.

Nooit zullen wij vergeten wie je was en je stem, je lach. Je blijft in ons hart. Wij zullen dit wel nooit begrijpen. Waarom, waarvoor, het zal nooit blijken. Waarom juist jij?

Lieve Rowen, rust in vree. Engelen gaan nu met je mee, beschermen jou. Wij weten dat jij ons hier ziet. Het doet ons pijn, het doet verdriet. We denken aan jou.

Nooit zullen wij vergeten wie je was, en je stem, je lach. Je blijft in ons hart. Wij zullen dit wel nooit begrijpen. Waarom, waarvoor, het zal nooit blijken. Waarom juist jij?